Игрок 8302·Рекомендует·18 ч в игре

艾比是个婊子，前一秒被救命下一秒就出杀手，早知道有你这么个玩意，我就不应该一枪把你爸爸打死，我也要慢慢虐他让他哀嚎，让他求饶，让他在地上像狗一样趴。乔尔是条汉子，到死也不求饶，好样的 什么叫不是单方面的，诗抄是艾比引来的吧，缺了你艾比难道汤米就逃不了了，艾比这么恨乔尔为什么不一见面就打，是因为她一个人逃不了吧，接受了别人的善意还要说不是自愿的，逃亡的时候路都不会走了，还是你乔尔叔叔拉上来的，一到大本营立马背刺，这是个人能做的？跟白衣渡江有什么区别，都是鼠辈的做派，我的帖子是针对艾比的背刺，并没有说乔尔不该死，艾比要是能一对一把乔尔打死，我也不会说什么，但是她选了背刺，那她就是个出生，跟下面两个留言一样是智障，是野狗，是垃圾，是脑子缺跟线的蠢猪

Игрок 1009·Рекомендует·19 ч в игре

I played TLOU back in 2013, day one on PS3. I loved that game so much, the characters, the story, the world. I was so attached to Joel that I even changed my media profile pictures to him in skype that day :)). When TLOU2 was released, I no longer had a PlayStation console. Still, I was already angry and disappointed by the leaked story, and when the game eventually came out, the leaks were confirmed to be true. At that point, I honestly felt that the story of TLOU franchise had already ended with the first game. Then, during the last Summer Sale, I decided to finally give Part II a chance. I wanted to experience it for myself instead of judging it entirely based on the others opinion. I wanted to pay attention to the story, the characters, and the gameplay, and form my own opinion. And honestly, the first few hours became some of the most emotionally motivating gaming experiences I've ever had. and then half the game the perspective changes. We are suddenly asked to see the story from Abby's POV to understand her, her motivations, and the reasons behind what she did. At first, I didn't want to empathize with her AT ALL. But as the story continued, I started to understand both Ellie and Abby. Not necessarily to forgive everything they did, but to understand where they came from. And that's what makes TLOU2 such a tragic story. It's a story about revenge, hatred, grief, and the consequences of refusing to let go. As Arthur Morgan said, "Revenge is a fool's game." And TLOU2 spends almost its entire runtime showing exactly why. This is a sad story. A tragic story. A heartbreaking story. Gameplay-wise, I have very little to complain about. The combat is excellent, the survival atmosphere is incredible, and the cutscenes and performances are fantastic. The game does an amazing job making you feel vulnerable and constantly under pressure. Technically and mechanically, I genuinely enjoyed playing it. My biggest problem is the ending. I understand what the writers were trying to say. I understand the message: stop the suffering, stop the cycle of revenge. But even knowing and understanding the author's intention, the ending still feels unsatisfying to me. After everything Ellie went through, everything the player went through, and everything that happened between these characters, I personally found the conclusion disappointing. It feels less like a satisfying resolution and more like being left emotionally exhausted. And that's the frustrating part: I don't hate TLOU2. Its not a bad game, In fact, I think there is a lot here that is genuinely great. The gameplay, atmosphere, performances, visuals, and many aspects of the storytelling are incredible. I just wish I could give this game a neutral or mixed rating, because I can recognize what it does well while still feeling deeply disappointed by where it ultimately takes its story. and NGL there must be others gamers that appreciate how the story goes. Maybe that's the point. Maybe the game was never supposed to make me feel satisfied. But after finishing it, I was left with one feeling above everything else: I understand what this game wanted to say. I just didn't like how you said it.

Игрок 1377·Не рекомендует·34 ч в игре

Neil Druckmann, you pathetic piece of ♥♥♥♥. You're not a game designer—you're a kindergarten teacher who mistakes lecturing for storytelling. You and Hailey Gross, a bisexual man and a straight woman, have zero ♥♥♥♥♥♥♥ right to write a homosexual story. You don't understand our pain, because you've never lived it. You can't feel the weight of being cast out, of being invisible, of losing everything for being who you are. You only use our pain as fuel for your "complex" narrative, while giving the straight villain a happy ending. This is not art—it's appropriation. And you should be ashamed.

Игрок 3780·Не рекомендует·21 ч в игре

很多人说玩一代就不要玩二代，玩二代就不要玩一代，但是我要说，二代的剧情就是一坨，艾比这个角色就是纯拧巴，回忆里说如果自己有抗体一定会显出生命，TMD，你没抗体肯定这么说，就像葛优说的我不会捐一辆汽车，因为我真的有一辆汽车，还有他爹也是个伪君子，说什么为了全人类，你打算做手术之前问过艾莉吗？人家还在昏迷状态就要开始取人家大脑了？脑瘫编剧我也是真的服，完全理解不了艾比个角色，还有她那个盐城湖小队全员伪君子（除了梅尔还算个正常人），小队里的人一个一个死去的剧情是我后期唯一玩下去的动力，MD最后艾比还活了，数她最该死，忘恩负义，知三当三，两面三刀，就这样一个人还专门占了一半的剧情，还让玩家操控去杀杰克逊的人，编辑也是左右脑互搏了，最后两章更是究极拧巴，要么你就在农场结局，要么你就最后完成复仇把剧情推向高潮，哪怕你最后搞一个艾比，艾莉双死我都能接受，TMD，都决定抛妻弃子复仇了，临门一脚你看开了，搁这寸止挑战呢！结局打完，就像你在家刚要起飞，你妈推门进来了。只剩下一个绝望的机长。

Игрок 2286·Рекомендует·15 ч в игре

крутая игра, всем рекомендую, семейная, домошняя, с счастливым концом, все живые и здоровые, ноль насилие, дружба це диво

Игрок 0420·Рекомендует·28 ч в игре

If depression was a game it would be this one, ripped my heart out, stomped on it then gave it back to me shattered, 10/10 game what an experience this was. I love both Ellie and Abby and their journey was insane yet realistic. I don't think I will ever recover from playing this and I wish I played this game sooner. I love you The Last Of Us you're now one of my fav franchises ever <3

Игрок 7469·Рекомендует·26 ч в игре

Oyunların genel amacı bizi eğlendirmektir. Fakat The Last of Us Part II sadece eğlendirmedi; üzdü, sinirlendirdi, şaşırttı ve düşündürdü. Bir oyun nasıl olur da insana aynı anda bu kadar farklı duyguyu yaşatabilir? Abby: Nefretten Empatiye Uzanan Yol Oyun bize Abby'ye karşı o kadar büyük bir nefretle başlatıyor ki, oynanış olarak Abby'ye geçtiğimde oynamak istemedim. Bazı oyuncular gibi ben de bilerek ölüyor, kontrolü bırakmak istiyordum. Fakat oyunun yaptığı en cesur şeylerden biri, tam olarak istemediğimiz karakterin gözünden olayları göstermesi. Abby'nin geçmişini, yaşadıklarını ve Joel'e neden bu kadar öfke duyduğunu gördükçe, onu sevmek zorunda kalmasam da anlamaya başladım. Oyun beni sürekli “Sen bu karakterin yerinde olsaydın ne yapardın?” diye düşünmeye itti. Joel: Bir Babanın Kararı Joel konusunda ise hâlâ kendi düşüncem değişmedi. Joel'in Ellie'yi kurtarmasını anlayabiliyorum. Kendi öz kızının gözünün önünde öylece ölmesini yaşamış bir insan olarak, Ellie onun için artık sadece bağışıklığı olan bir kız değildi; kendi kızı gibi gördüğü biriydi. Joel'in sonunda söylediği gibi: “Tanrı bana o an için ikinci bir şans verseydi, aynı şeyi tekrar yapardım.” Açıkçası ben de onun yerinde olsaydım aynı şeyi yapardım. Ellie'nin Joel'in ölümünden sonra yaşadığı travmayı, intikam uğruna giderek kendisinden uzaklaşmasını ve sonunda geçmişiyle yüzleşmesini izlemek de benim için oyunun en güçlü taraflarından biriydi. Özellikle Joel ile Ellie'nin son konuşmasını gördüğümde, bütün hikâyenin başından beri anlatmaya çalıştığı şey çok daha anlamlı hale geldi. GENEL DEĞERLENDİRME Oyunun en etkileyici taraflarından biri de “Kim haklı?” sorusuna kolay bir cevap vermemesi. Ellie'nin gözünden baktığımda Abby'den nefret ettim. Abby'nin gözünden baktığımda ise onun neden böyle birine dönüştüğünü anlayabildim. Herkesin kendine göre haklı olduğunu düşündüğü bir nokta vardı. Bu oyunda kötü karakter yok. Teknik açıdan ise oyun zaten inanılmaz. Grafikler, animasyonlar, yüz ifadeleri, atmosfer, kombat sistemi, ses tasarımı ve müzikler hayranlık uyandıracak seviyede. Son Söz The Last of Us Part II herkesin seveceği bir oyun değil. Fakat bence onu bu kadar özel yapan şeylerden biri de tam olarak bu. The Last of Us Part II, beni eğlendirmekten çok daha fazlasını yaptı. Beni yordu, üzdü, sinirlendirdi, düşündürdü ve sonunda uzun süre unutamayacağım bir hikâye bıraktı. Oyun bittikten sonra bile akılda kalmaya devam eden bir yapım. Böyle bir oyun kesinlikle bir başyapıt. Oyun hakkında konuşacak o kadar çok şey var ki... Ve son olarak, bu yolculuğun sonuna şu söz yakışır: “Abby'nin geç kaldığı ama Ellie'nin son anda fark ettiği gibi... İntikam almaya gerçekten değer mi?”

Игрок 5344·Рекомендует·22 ч в игре

10/10 打完二代，又重新想起了一代的故事。 如果说一代讲的是两个失去家庭的人如何成为彼此的家人，那么二代讲的就是这份感情最终留下了怎样的因果。 乔尔因为失去了莎拉，所以无法再次承受失去艾莉。他为了救艾莉杀死了萤火虫，也因此杀死了艾比的父亲。 于是杰瑞的死带来了乔尔的死，乔尔的死又带来了艾莉的复仇。 说到复仇，表面上看，这是一个关于复仇的故事。但玩到最后，可以感觉到艾莉真正无法摆脱的并不是对艾比的恨，而是自己对乔尔的负罪感。 她恨乔尔欺骗她，她觉得自己本来应该死在医院，她觉得自己的免疫能力、自己的牺牲，本来应该具有某种意义。 但与此同时，她又爱乔尔。两个人一路穿越美国，跨越生死，彼此补完了双方缺失的亲情羁绊，这份感情又怎么可能说割舍就割舍。 所以乔尔死后，她根本没有办法正常地哀悼，因为艾莉甚至没来得及真正解决两个人之间的问题。 这就导致她的复仇其实有一个非常悲剧性的内核： 她表面上是在追杀杀死乔尔的人，实际上是在追赶那个已经永远无法回去的自己。 因为如果她能够杀掉艾比，她就好像可以证明： “乔尔对我来说依然重要。” 但同时，她又无法摆脱另一个问题： “如果我真的那么爱乔尔，为什么我死前那一天还对他说了那么残忍的话？我为什么要一直以来都在疏远他排斥他？” 这才是艾莉真正无法逃避的东西。 她痛苦的不仅仅是乔尔死了，更是因为她曾经知道乔尔为了自己做过什么，也曾经因此恨过他。而就在她终于愿意尝试原谅乔尔的时候，已经再也没有机会了，所以她追杀艾比，其实并不能真正解决自己的痛苦。 故事结尾，她收手了，她不是突然意识到： “艾比其实也是个好人，所以我放过她。” 不是，她甚至在最后一刻还想杀她。 直到她把艾比按进水里，脑子里浮现的却是乔尔坐在门廊上的画面。 她最后放弃的不是“对艾比的仇恨”。 她放弃的是： “我要用艾比的死来解决我自己的痛苦。”的这种活着也好，死了也罢的自我毁灭式想法。 现在回头看，我觉得二代最残酷的地方，就是这一切似乎从一代结尾开始，就已经注定会发生，每个人都在为自己珍惜的人做选择，却也因此伤害了下一个人。 而到了最后，艾莉的选择让这条仇恨的链条停在自己这里，带着这条被乔尔救回来的命，好好地活下去。 只能说仇恨没有赢家，只有最后一个愿意放手的人。