
Celestial Return
Умирающий город. Череда самоубийств. Детектив, которому нечего терять.
Незервейл Сити пожирает слабых. Его улицы истекают неоном, мертвецы ползут обратно к жизни, а его тайны? Они разъедают ваше рассудок. Ступите в стоптанные ботинки Детектива Говарда. Вооружённый ржавым жетоном, говорящей розой, которая не заткнётся, и пригоршней краденых костей.
Исследуйте город. Допрашивайте мёртвых. Разоблачите к*рпорации.
Расследуйте. Принимайте решения. Грабите кости.
Бросайте кости. И выживайте. (По желанию.) Кости — не просто инструмент.
Это кислород. Зарабатывайте их, тратьте, теряйте. Копите слишком долго — и возможности исчезнут. Бросайте безрассудно — и ресурсы сгорят.
Здесь нет идеальной сборки. Никаких power fantasy. Только выживание... и то едва. Ваши решения формируют персонажа. Ваш персонаж формирует решения.
Интеллект взламывает замки в тишине. Добродетель молит о пощаде. Глупость смеётся над бездной.
Эти черты сталкиваются, искажаются и переписывают ваш путь посреди диалога. Выбирайте свой яд и разбирайтесь с последствиями. Ручной, «разбитый» арт-стиль.
Где точность манги встречает оголённый нерв американских комиксов. С страницами, вырванными из легенд вроде Blame!, Biomega, Akira и Berserk. Наше искусство стремится передать ту же глубину и интенсивность, что сделала эти серии культовыми.
Приготовьтесь к акустической атаке. Нуар-джаз, Киберпанк-техно, Дэт-метал. Это не просто фоновая музыка.
Это война за ваши уши. Это не история о героях. Это манифест для забытых, стёртых, расходных, для тех, кому никогда не давали шанса.
О тех, кто никогда не был предназначен для выживания, но каким-то образом всё ещё жив. Об экзистенциальном ужасе быть живым в мире, которым правят силы, незримые для вас. О сопротивлении.
«Я здесь, и я не уйду тихо».
Переводы всё ещё в процессе!
Мы использовали автоматический перевод, чтобы выпустить игру на нескольких языках. Мы знаем, что они не идеальны. Если заметите что-то странное, можете сообщить нам. Полноценные человеческие переводы будут добавлены, как только появится возможность. Спасибо!
Системные требования
Минимальные
- Minimum:
- Requires a 64-bit processor and operating system
- OS: Windows 10
- Processor: 1.8GHz Dual-Core CPU
- Memory: 8 GB RAM
- Graphics: Integrated Graphics
- Storage: 8 GB available space
Рекомендуемые
- Recommended:
- Requires a 64-bit processor and operating system
- OS: Windows 10
- Processor: 1.8GHz Dual-Core CPU
- Memory: 8 GB RAM
- Graphics: Integrated Graphics
- Storage: 8 GB available space
Отзывы
Steam · Very Positive
Все отзывы в Steam151 положительных из 174 отзывов
Игрок 2606Рекомендует10 ч в игре
A True IndieGem Alright. Celestial Return is done and dusted. I played the demo for this a few years ago, before their KS campaign, and now I've played through the full game. Twice. And have seen two endgame endings (and three total variations of them (there are actually five variations of these two endings, tmk)), plus a pair of early game premature death/arrest endings. This game is a fascinating and evocative exposé on how the elite manipulate public opinion to galvanize 'we the people' to work against our own best interests. It's also low-key a megastructure game, where we get to explore a dystopian cyberpunk megastructure city sealed off from the rest of the world for undisclosed reasons. https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3786011065 Celestial Return fits into the category of a Disco-like quite neatly, although I would think it directly has more in common with Esoteric Ebb in several ways. This is a dice driven narrative adventure where we follow Howard, an ex-PID officer turned private detective as he attempts to discover the cause of a sudden rash of high-profile suicides in Netherveil City. Howard's traits all have their own personality and dialogue of course. Perception, Virtue, Anger Issues, etc... My wife asked me why I carry a gun around the house. "To fight the Mimics," I said. She laughed. I laughed. The coffee mug laughed. I shot the coffee mug. We're introduced to Howard initially during his time in the PID, a law enforcement agency tasked with hunting down Abstracts; anomalous beings that take can either take the form of common items or in rarer instances, possess or emulate humans. During the events of that mission, we also learn that not all Abstracts are born equal, and some are actually of benefit to society. From there, we fast forward several years. Howard is now down on his luck, retired from PID, and mostly drinking his life away. But, he also has a reputation for solving the unsolvable, and as such, the actual police department tracks him down to help with the mysterious suicides case. From that point forward, the game takes you on a pretty wild rollercoaster ride where nothing is quite what it seems. The lore in this world is actually a seamless blend of Cyberpunk and Cosmic Horror, and is very definitely inspired by Disco Elysium, Prey, TTRPGs, etc... Not to mention, there is a definite focus on the interaction of music and Ed Wood style FMV imagery to tie everything together while also creating even more chaos. And really, chaos is the order of the day. In some ways, this game plays out like a blockbuster action movie, but in other ways, it's hard-boiled grit and neon-soaked intrigue. It is also very much Pulp inspired writing. So, in this world, dice function as both currency and the RNG resolution of all uncertainty. You are given four-sided dice, numbered 0-3, with a top and bottom roll for each die. Which is to say that each roll can end in a number between zero and six, if that makes sense. Each die is a single use item. Many have buffs or debuffs, such as -2 to perception or +4 to anger issues; or a static roll (such as a straight four rather than a RNG result). In order to actually complete the game, one thing you will need to do is be selective in how you use your dice. Hoarding as many as you can while still using whatever dice you actually need to resolve each situation. There are also other single use items that can give you rerolls or buffs to rolls, and there are a few constant passive buff/debuff items as well, that you will find, buy, or be rewarded with throughout the adventure. https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3786011099 As mentioned, this is a narrative experience and so dice rolls resolve both combat and dialogue in a choose your own adventure style. Your actual narrative decisions do also shape the adventure and can offer you new ways to resolve future situations or lock you out of some solutions. Including one of the endings, which requires one specific decision at a specific moment. If you miss it, which you probably will, you're SOL unless you're willing to play through the game again. With that in mind, I would personally recommend playing through the game the first time blind to see where it leads with the choices you would naturally make based on your personality or what have you. And then check the game's forum to see the solution to get the secret ending. :) The character development in this game is fantastic, and the writing in general is engaging throughout. Which is really important for a narrative driven game. This world truly comes to life as you play through it. Add to that the fantastic soundtrack and amazing, almost comic book-esque visuals which never stop offering a feast for the eyes, and what you get here is a truly unique and vibrant world that keeps on giving as you progress. The only real negative to this game IMO is that there are definitely seemingly innocuous ways to lock you out of story arcs. To combat this, it's advisable to fully explore every point of interest offered, truly think through your decisions, and try as much as possible to complete every quest offered. It's worth it anyway for the additional world building and storytelling. https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3786011036 This is definitely a game you should play at least twice. My first playthrough took around six hours. My second playthrough took about four, since I was able to skip through dialogue I was already familiar with via my first playthrough. There is definitely a third playthrough to be had here as well, although I'm going to take a little break before playing it a third time. This game really surprised me with its depth and creativity, and I enjoyed every minute of it. That $14.99 asking price is completely fair, and honestly, kind of a huge bargain in my estimation. I do think the devs missed an opportunity to get the game in more people's hands by skipping the recent Isometric game sale on Steam, but there will be more opportunities to highlight their game in the future. And I definitely hope the devs continue with this IP. It's deserving of that. I received this license via our IndieGems Curator program. If you found this review helpful and would be interested in supporting my Curator group, Robilar's Reviews, it would be appreciated. Cheers. Also follow IndieGems for more reviews like this one.
Игрок 2283Рекомендует35 ч в игре
Wyobrażacie sobie czasami jak wyglądałoby, a właściwie brzmiało wasze życie, gdyby miało podkład muzyczny jak w filmach czy grach? Mój pewnie byłby mocno eklektyczny: trochę industrialu, dark ambientu, doom metalu, rocka progresywnego, odrobinę jazzu... Przynajmniej taką mam nadzieję, bo raczej się nie przekonam. Co najwyżej mogę sobie coś w słuchawkach puścić. Ale abstrahując: takimi dźwiękami jest tworzony świat tej gry. Pozornie świat w klimatach cyberpunku jeden z wielu. Ale pozory mogą mylić. Miasto Netherveil dalekie jest od krzykliwości podobnych konwencji. Owszem, spowite jest mżącym opadem czegoś co w lepszych latach byłoby deszczem. Oślepia neonami, pochłania spokój dając w zamian cieniami lęk. Ciało zostaje wyparte przez metal i tworzywa. Można latać samochodami. Świat wyróżnia się jednak czymś, elementem paranormalnym mianowicie. Są nim Abstrakty: całkiem obszerna kategoria bytów o przeróżnych mocach czy stopniu świadomości oraz poziomie intelektu, możliwe że nawet wykraczającym poza znany nam. Nie jest to pierwszy mariaż świata z zaawansowaną technologią i nadprzyrodzonego. Z popularniejszych mamy wszak uniwersum Shadowrun. Tyle że tam cała ta magiczność była jakby oswojona, tutaj jest kompletnie nieprzewidywalna i potencjalnie silnie niebezpieczna. Do granicy, gdzie należało powołać specjalne służby zajmujące się badaniem i unieszkodliwianiem Abstraktów. Howard Thornfield był jednym z takich tutejszych agentów Archiwum X, a zasadniczo to agentem polowym. Był. Akcję gry zaczynamy w tym momencie jego spektakularnie pikującej w dół kariery, aby prędko przeskoczyć do życia zapijającego bolączki egzystencji prywatnego detektywa. Sprawy które bierze mają w sobie coś osobliwego i jedna z nich wpada na niego pomiędzy jednym łykiem taniego drinka, a drugim. Stary kumpel prosi o konsultacje w sprawie tajemniczych samobójstw pozornie niezwiązanych ze sobą osób. Wspólnym mianownikiem jest ich nagłość. Osoby przerywały codzienne czynności czy choćby pracę w połowie i odbierały sobie życie. Od tego wątku zaczyna się główna linia fabularna przygód Howarda i Rose. Naprawdę jest Abstraktem o wyglądzie kwiatu róży z ludzką twarzą w środku, jest też obdarzona talentem medium i prekognicyjnym - widzi przyszłość, gdy spełnione są określone warunki. Dziwne, acz nie w tych realiach. Oczywiście nasz detektyw nie żył do tej chwili w społecznej próżni, więc w trakcie śledztwa będzie miał okazję oddać przysługi osobom ze swojej przeszłości albo być rozproszonym różnymi wydarzeniami. Bo dróg do finału jest tyle, co głosów w głowie ex-gliny. Głosów jest piątka. Głupota. Percepcja. Intelekt. Gniew. Moralność. Pomagają (czasem to dyskusyjna teza) podejmować decyzję albo w wykonaniu działań. Percepcja to świat zmysłów i szukania nimi detali. Intelekt analizuje informacje i odtwarza wspomnienia. Moralność stoi na straży sumienia. Głupota odpowiada za nieprzewidywalność, swoistą przebiegłość i oszustwa. Gniew to przemoc: werbalna czy fizyczna, pozwoli lepiej sobie radzić w sytuacjach wymagających brutalności. Które z nich jest silniejsze? Te karmione częściej, jak powiada pewne porzekadło. Każdorazowo po uzbieraniu 6 punktów doświadczenia możemy podnieść wartość jednego z piątki wymienionych Wglądów - do maksymalnego poziomu trzeciego. Dzięki temu, gdy polegać nam przyjdzie na jednym z nich dostajemy odpowiednie ułatwienie do stopnia trudności danej akcji. Są to liczby określające jak wysoki wynik musimy uzyskać na kościach. Kości są swoistym odpowiednikiem ośmiościennych gdzie przedział wyników jest od zera do sześciu - górna i dolna część kości ma wyniki od zera do trzech i sumuje się je. Na dany rzut możemy wykorzystać do czterech kości na raz. Same kości czasami mają już specyficzne modyfikatory, przykładowo: Kość Abstrakcji utrudnia o -4 działania nią wykonane za pomocą Gniewu. Ale to nasza wola czy jej w takich użyjemy. W czym tkwi haczyk z kośćmi? Otóż są zasobem zużywalnym i do tego również walutą. Więc jeżeli wpadniemy w szał zakupów, to nie będziemy mieli czym rzucać przy różnych okazjach, gwarantując sobie porażki, bywa że dotkliwe. Znowu nadmierna aktywność w testowaniu losu prowadzi do kostkowego ubóstwa. Warto więc zachować ascetyczną skromność i powściągliwość w akcjach, chociaż można nadrabiać angażowaniem się w różne sytuacje czy grzebaniem tu i ówdzie. Kostki potrafią pojawić się z błahych nawet działań. Ciekawość to piąty stopień do turlania. W rzutach mogą nam pomóc oferujące modyfikatory przedmioty czy wszczepy. Zaczynamy z odznaką dającą jedno oczko do każdego rzutu oraz ulepszeniem oczu pozwalającym wykrywać Abstrakty. Nasz sponiewierany życiem śledczy z powołania znajdzie sporo innych przedmiotów czy cyborgizacji. Nawet pozornie bezużyteczny drobiazg może dawać drobną, ale istotną szanse w szrankach z losem. Pozostaje pytanie: dlaczego kości są walutą i do tego niekonsekwentną, bo w targach jedna kość jest warta tyle samo - czy daje pozytywne bonusy czy negatywne modyfikatory? Skąd się biorą kości i dlaczego są uznaną walutą? Nie znalazłem dobrego wytłumaczenia tego w treści gry. Sam świat przedstawiony jest interesujący. Protagonista jest nietuzinkowy i od nas zależy jaką ostatecznie uzyska osobowość - karmienie jednego z piątki, te sprawy. Dobrze się całość czyta, czasami dialogi wywołują uśmiech, czasem zadumę, bywa że smutek. Fabularnie możemy dotrzeć do kilku różnych finałów, acz mimo różnych ścieżek jest dość liniowo. Czyli zrobimy to samo, ale na kilka różnych sposobów. Czas który przyjdzie nam na to poświęcić, to średnio około 8 godzin na jedno podejście - w zależności od tego jak prędko czytamy i czy pozwolimy sobie na cieszenie się przypadkowością wyników czy raczej będziemy zapisywać i wczytywać w celu uzyskania pożądanej konfiguracji liczb przy rzutach. Kreacja świata odbywa się w sposób dość awangardowy i ten artyzm wykonania nie każdemu może podejść. Pomiędzy wydarzenia w grze wplątane zostają filmiki wideo o nietypowej treści czy teledyski wykonawców muzyki w grze - mające oddać klimat sceny, zdaje się. Dobrze to licuje z projektami Abstraktów czy postaci, choć co poniektórym może utrudnić czy zakłócić odbiór dzieła. Z drugiej strony obcowanie wymaga zamiłowania do ścian tekstu, więc ten dodatkowy niuans stanowi raczej drobną niedogodność. Jeżeli jednak macie alergię na artyzm, to będzie trudno. Eklektyczność - tym słowem opisałbym utwory robiące za tło dźwiękowe. Mamy tutaj cięższe brzmienia industrialne, dark electro i dark ambient, doom metal i szczyptę jazzu. Wychodzi z tego dźwiękowa uczta dla koneserów tego rodzaju brzmień. Utwory znakomicie oddają maszynowy i wrogi klimat bezdusznego miasta opanowanego przez prawdziwe zagrożenie jakim nie są Abstrakty, a niepohamowany kapitalizm. Poza Wglądami są też ich Sekretne odmiany czyli nazwane w tak wyszukany sposób osiągnięcia. Są dość wymagające i bez poradników sam zdołałem zdobyć niemal każde, poza jednym. Z obserwacji wnioskuję, że za pierwszym podejściem do tytułu wyczynem będzie skompletowanie ich, może da się to uzyskać z poradnikiem. Ja część uzyskiwałem zupełnie przypadkiem, w tym kilka jest za poniesienie porażek w określonych sytuacjach. Zadanie skopane z sukcesem czy coś. Gra jest dość oryginalnym narracyjnym RPG. Ciężar życia w świecie przemieszania Abstraktów z cybernetyką jest odczuwalny, w czym pomaga specyficzna kreska oraz bliska fenomenalności ścieżka dźwiękowa. Miłośnicy oryginalnych treści się tu odnajdą. ZALETY: - Ciekawe światotwórstwo - Dialogi - Wglądy Howarda - Muzyka WADY: - Luki w tym światotwórstwie Osoby, które grałyby w tę grę: - Pająk Jerusalem - Fox Mulder - Lenny Nero Osoby, które nie grałyby w tę grę: - Bob Heller - Carl Gerhard Busch Spender - Dwayne Engelman Więcej moich recenzji na wartym obserwowania kuratorze Recenzje na 100%... osiągnięć. Publikacja recenzji także na Świecie Recenzji.
Игрок 4790Рекомендует21 ч в игре
Невелика, на пару вечорів, текстова RPG. Сетинг сподобався: тут у нас кіберпанк із нальотом містики в стилі SCP. Багато нуару, постійний дощ, «це місто прогнило наскрізь» — ось це все. Головний герой, власне, теж детектив. Гра коротка, але екшен починається практично одразу, розслідування швидко набирає обертів, події закручуються, а темп лише наростає, що добре. Сюжет цікавий і чіпляє практично зі старту, не душний і не нудний. Персонажів небагато, вони харизматичні та приємні. Намальовані досить стильно. Вибори й наслідки начебто є, але, наскільки я зрозумів, не дуже глобальні. Тобто можуть відкриватися інші репліки або трохи інші варіанти проходження, але на основні події це впливає слабко. Хоча фіналів щонайменше два. А, ймовірно, і три. До речі, про фінали: відчувається незавершеність, гра ніби обривається й кидає в нас титри. Багато запитань залишаються без відповідей, а діафільм наприкінці прямо-таки напрошується. Ну або хоча б хороший кліфхенгер. Рольова система тут умовна, і я її не зрозумів. Самі розробники писали, що планували щось глобальне в дусі Disco Elysium, але в якийсь момент зрозуміли, що не витягують. Якщо коротко — у нас є 5 характеристик, на кшталт інтелекту, сприйняття, благочестя тощо, кожна може бути від 1 до 3. Зі зростанням характеристики спрощуються відповідні перевірки, а деякі діалоги можуть трохи змінюватися. І все. Я грав з інтелектом 2, перепроходив (заради хорошого фіналу) з інтелектом 1 — різниці не помітив. Власне, варіативність, рольова система та фінал — це мої основні претензії. Але персонажі, сюжет і лор цілком на рівні, що для невеликої інді-гри доволі непогано. Мені сподобалося. Тільки не чекайте тут масштабів рівня Aether & Iron або ZERO PARADES. Наприкінці титрів розробник обіцяє ще ігри в цьому світі. Буду чекати. А, ще є проблеми під час гри з геймпада. Періодично доводилося клацати мишкою.
Игрок 5373Не рекомендует3 ч в игре
I would really love to recommend the game, but the core system - dice - is killing any pleasure I might derive from it. The creators say their inention was to force players to be "thrifty" with the dice, not to overspend. Ok, fine. I go into book 2, face a test that requires at least two dice (out of 6 I have) to pass. I fail. Do I progress forward in any way? NOPE. I have to pick another choice and spend more resources! The whole system encourages save scumming, not thriftiness. The game PUSHES YOU to just try to find a perfect roll, possibly with a single die, so just keep reloading until you get it (yes, the die roll changes on reroll). I don't want to reload through a story, and fail states you might encounter are NOT fun. Saying goodbye to the game. Won't be returning.
Игрок 6924Рекомендует7 ч в игре
Really loved this one. The art-style is superb, so is the music. Gritty, punk vibes throughout. I feel like I got the worst possible ending (maybe not?) but it also felt extremely appropriate for the story of doomed souls that the game was trying to tell. Nails the cyberpunk atmosphere and gives you a story full of rain, cigarette ash, and suspense. What more could you want?
Игрок 8866Рекомендует8 ч в игре
TL;DR: Okay to pick up at a discount if you like narrative games and don't mind a fair amount of jank. I appreciate the art style, music and overall vibe but in the end I didn't really enjoy it that much. I'm still upvoting because I support the effort behind it. The dice mechanic is fine (different dice, passive modifiers, items, etc.), but the game doesn't give you any clear hints on how/when you're going to get more dice, so it's hard to commit to spend them. I think there are too many special dice and not enough regular ones to use in simple tests or for small adjustments. There is no way to force-fail a test without spending a die (so you are punished for being short on dice even if you accept a failure). Additionally, there are situations in which winning/losing a check has no difference in the outcome, which feels stupid, specially when you waste a very limited resource. The setting is cool but the writing falls a bit flat. It tries to be profound too often. Some of the personalities are bland and uninteresting (foolishness in particular). I also locked myself out of some dialogue choices because the game doesn't hint at all about which events will advance the plot (and reset the map) and which won't (the name doesn't always make this immediately evident). Same thing with dialogue choices. If you play I recommend you save often and into many slots, and make sure to visit all map spots. The ending was also disappointing. The pacing is a bit weird with all the cutscenes announcing the name of the "episode" or whatever, sometimes some "episodes" last literally 1 minute. Those cutscenes are also accompanied of weird artsy visuals that don't seem to fit that much. The ui/ux is subpar too; there is a skill point system that is never explained, and I finished the game without knowing what it's meant to do (other than changing the name of your inside voices). I didn't notice any increase in scores nor any unlocked dialogues after upgrading. There's also a tab for body upgrades that I guess is simply for flavor. I also missed a way to auto-sort dice and a way to see your passive modifiers for all skill checks. Finally, there are also a few bugs. The game just locked for me after some choices (repeatedly, after many restarts) and I had to take different ones. Also, one of my saves towards the end just sent me to a different branch I never took when loading it.
Игрок 7437Не рекомендует20 ч в игре
Writing seems to be aimed towards a very young audience, or made by a very young author. It overworks clichés, dull takes on important philosophical topics, and "like-" comparisons (you get one or two per scene). For a game which is 95 percent based on text and narrative, that's quite bad. Unless you are twelve. Then it's amazing.
Игрок 0313Рекомендует9 ч в игре
Visuals are stunning, the music is great, the writing is awesome and gameplay is fun and simple! I highly recommend this game. It is Metis Creative's firtst video game, their experience with tabletop RPG content for Dungeons and Dragons notably shows!