Игрок 2586·Рекомендует·19 ч в игре

Literally the game that got me into playing video games, not just watching. And is pretty much the reason for my whole personality. It possesses such an eerie sense of anemoia. The characters are lovable and so distinct. Truly, this game has left a lasting impression on my heart, and I'll always carry it with me.

Игрок 5397·Рекомендует·104 ч в игре

A zatem, pora zabrać się do recenzji, która będzie krótkim acz treściwym przedstawieniem tego, co miałam okazję doświadczyć. Z góry zaznaczam iż recenzja opiera się na osobistych odczuciach, uwagach i obserwacjach. Cena $ ⬜ Dość wysoka, lepiej czekać na wyprzedaż ✅ W sam raz ⬜ Niska, nie ma co się zastanawiać - bierz ⬜ Absurdalnie niska Grywalność § ✅ W pełni grywalna ⬜ Wymaga popraw, kilka giga powinno załatwić sprawę ⬜ Bajzel, wymaga gruntownych zmian ⬜ Ktoś to testował? Wymagania ☣ ⬜ Wymaga naprawdę mocnego sprzętu, gdy chcesz grać na najwyższych możliwych ⬜ Wysoka półka, jeśli mowa o wysokich ✅ Średnie - jeśli mowa o niskich ⬜ Zadziała na 15 letnim złomie Fabuła 🕮 ✅ Wciągnie. Nie zapomnisz o tej grze ⬜ Godna uwagi, choć przewidywalna i szablonowa ⬜ Nie warta uwagi, byleby była ⬜ Oglądanie obrad sejmu jest ciekawsze Grafika ☼ ⬜ Cudowna, ciężko oderwać wzrok ✅ Miła dla oka ⬜ Średnia, nawet bardzo ⬜ Zaraz się zrzygam Ścieżka dźwiękowa ♬ ✅ Świetna. Czuć klimat tego, gdzie się jest ⬜ Przyjemna dla ucha ⬜ Nie ma tragedii, choć mogło być lepiej ⬜ Nie da się tego słuchać, Spotify zastąpi Przeznaczenie ❤ ⬜ Dla pro playerów ✅ Dla zwykłych graczy ⬜ Dla wszystkich ⬜ Dla dzieci Czas/długość gry ۞ ⬜ Nieskończona ⬜ Na kilka godzin (8 – 12+) h ✅ Krótka (2 – 8) h ⬜ Naprawdę krótka (0 – 2) h Trudność ♟ ✅ Ez ⬜ Łatwa do nauczenia trudna do opanowania ⬜ Trudna (szczególnie na początku) ⬜ Dark Souls Inne ✦ Singleplayer: ✅ Tak ⬜ Nie Multiplayer: ⬜ Tak ✅ Nie Warte uwagi i czasu? ☑ ✅ Tak ⬜ Nie Podsumowanie oraz swoje 3 grosze poniżej: Oxenfree to jedna z tych gier, które na pierwszy rzut oka wydają się niewielką, spokojną przygodą, a po kilku godzinach okazują się czymś znacznie dziwniejszym i bardziej niepokojącym. To krótka historia pełna tajemnic, nadnaturalnych zjawisk i wyborów, które mają znaczenie dla relacji między bohaterami. Wcielamy się w Alex, która razem z grupą znajomych wybiera się na opuszczoną wyspę Edwards Island. Początkowo wszystko wygląda jak zwykły nastoletni wypad – rozmowy, ognisko, trochę żartów i poznawanie pozostałych bohaterów. Sytuacja szybko się jednak zmienia, gdy za pomocą radia udaje się otworzyć tajemniczą szczelinę. Od tego momentu wyspa zaczyna pokazywać swoje zdecydowanie mniej przyjazne oblicze. Największą zaletą Oxenfree jest dla mnie klimat. Gra nie potrzebuje brutalności ani ciągłych jumpscare'ów, żeby wzbudzać niepokój. Wystarczą zakłócenia radia, dziwne dźwięki, nagłe zmiany otoczenia czy powtarzające się wydarzenia. Szczególnie dobrze wypadają momenty związane z pętlami czasowymi – potrafią być naprawdę niepokojące i sprawiają, że nigdy do końca nie wiadomo, co wydarzy się za chwilę. Bardzo spodobał mi się również pomysł wykorzystania radia. Nie jest ono tylko zwykłym przedmiotem potrzebnym w kilku określonych momentach. Szukanie odpowiednich częstotliwości pozwala odkrywać kolejne sekrety wyspy, otwierać przejścia i poznawać fragmenty jej przeszłości. Dzięki temu zwykła eksploracja staje się ciekawsza, szczególnie jeśli chce się znaleźć wszystkie ukryte anomalie. Ogromną rolę odgrywają też dialogi. Rozmowy brzmią naturalnie, a gra często pozwala odpowiedzieć w trakcie wypowiedzi innej postaci albo całkowicie przemilczeć daną sytuację. Nasze decyzje wpływają przede wszystkim na relacje Alex z pozostałymi bohaterami. Możemy próbować zbliżyć do siebie niektóre postacie, poprawić lub pogorszyć konkretne relacje, a część wyborów znajduje swoje odbicie w zakończeniu. Pod względem rozgrywki Oxenfree jest bardzo proste. Głównie chodzimy, rozmawiamy, korzystamy z radia i rozwiązujemy niewielkie zagadki. Momentami przemieszczanie się pomiędzy lokacjami może być trochę nużące, szczególnie gdy trzeba wrócić przez kilka wcześniej odwiedzonych miejsc. Nie jest to jednak gra, którą wybiera się dla skomplikowanych mechanik – tutaj najważniejsza jest historia. Świetnie wypada również oprawa audiowizualna. Charakterystyczna grafika pasuje do tajemniczego charakteru wyspy, ale jeszcze ważniejszy jest dźwięk. Trzaski, zakłócenia, głosy pojawiające się w radiu i muzyka potrafią stworzyć niesamowitą atmosferę. Najbardziej podoba mi się jednak to, że ukończenie gry niekoniecznie oznacza definitywny koniec historii. Oxenfree bardzo ciekawie wykorzystuje motyw czasu i powtarzających się wydarzeń, przez co ponowne przejście nie musi być jedynie powtórzeniem dokładnie tej samej przygody. Gra wręcz zachęca, żeby wrócić na Edwards Island i sprawdzić inne decyzje. Oxenfree jest krótkie, ale ma własny, bardzo charakterystyczny styl. Tajemnicza wyspa, świetne dialogi, radio, anomalie i zabawa motywem pętli czasowej tworzą historię, którą zdecydowanie warto przeżyć przynajmniej raz – a najlepiej więcej niż raz. Ocena 8,5/10 ❤ Gdy zapomnę o wartych uwagi info, będę edytowała. Naturalnie, możliwość komentowania pozostaje włączona. Pozdrawiam.

Игрок 1449·Рекомендует·6 ч в игре

[7/10] ★★★⯪☆ Oxenfree is worth the full price. The premise of using radios to find out how an island is haunted has a strong start, and the character dialog is on the better half of story games. In particular, the way characters bounce off each other in conversation is really well done — while some dialog feels dated, there's still a lot of believable chemistry between everyone, and their struggles throughout are well done. My gripes come with the game as it goes on: the story didn't feel like it had a satisfying payoff or explain enough as to why things were happening, and to be honest I started getting annoyed with a lot of the characters, as even knowing they are teenagers in a stressful environment their bickering just felt like melodrama. It's still a good story that has a strong atmosphere and is worth checking out for that alone.

Игрок 6098·Рекомендует·4 ч в игре

Good game if you like story games and games where it is choice dependent. I would recommend this game for sure! Just make sure you pay attention to the dialogue and story lol

Игрок 2279·Рекомендует·14 ч в игре

If I had to describe Oxenfree, I'd say it's "Interesting and Unsettling". Firstly, the characters are done amazingly, with dialogue that feels real for their age and friendship. At times the dialogue can drag a lot, and they have "too much" to say, but that is not a bad thing at all. I found myself waiting for dialogue to finish before going to a different area solely because of how well it's written. One thing I did not end up doing was finding all of Maggie Adler's notes, solely because of the nature of the game, and how long the loading screens are to transition between scenes. Perhaps if it was shorter, I would have collected them all and have some confusions cleared up. The horror elements are great, with certain scenes leaving my jaw dropped. I would have preferred more of a dive into the horror aspect than a jump though. The art style is great and the overall story is (a little confusing to me, but) great. You can tell a lot of love was put into it.I'm intrigued by Oxenfree II: Lost Signals and Afterparty, and even playing another playthrough to get a different ending. Overall, I'd rate Oxenfree a 7/10 for me, based off of what I experienced in my playthrough. I'd say it's worth the money, but you need to be sure it's your type of game and you're happy with the relatively short length before purchasing. — Daelan F. Fannious, 22th September 2026

Игрок 4552·Рекомендует·6 ч в игре

Мне понравился сюжет, это тот редкий случай, когда я оббегала всю карту, чтобы собрать письма и узнать, что же произошло на этом острове в прошлом) Понравилось, как реализованы диалоги - это правда похоже на живую речь. Немного неудобное управление - чтобы крутить радиоприёмник, мне пришлось достать геймпад, тогда как всё остальное я делала мышкой. Но это даёт этакий эффект погружения :D Есть небольшой баг с субтитрами - поначалу они почему-то не включились, хотя в настройках галочка стояла, поставила её ещё раз. Местами было немного жутенько, потом всю ночь мне снилась подводная лодка XD

Игрок 6717·Рекомендует·16 ч в игре

Oxenfree Supernatural narrative adventure | ~5 hours What it's about Alex takes the late ferry to Edwards Island, an abandoned military site off the Oregon coast, for the kind of overnight beach party teenagers have been having there for years. With her are her new stepbrother Jonas, who she barely knows, and three friends carrying a fair amount of unfinished business between them. She also brings a handheld radio. Tuning it in the wrong place picks up something that isn't a broadcast, and the night stops being the one any of them came for. What the island wants is the game's to reveal; what the five of them say to each other while it happens is largely up to you. It plays as a side-on walk through a hand-painted island. You explore, you tune the radio, and above all you talk, with dialogue options appearing as speech bubbles while everyone keeps moving. The conversation never pauses to let you think. What it does well [*]Conversation that never stops to wait for you. Dialogue runs in real time while you walk. Options surface for a few seconds and then pass; you can cut someone off mid-sentence, get cut off yourself, or say nothing at all and let the silence sit. It's the closest games have come to how people actually talk over each other, and it makes every exchange feel live rather than menu-driven. [*]Teenagers who sound like teenagers. The cast deflect with jokes, circle around what they mean, and get things wrong in ways that fit their age instead of fitting a plot. The performances are relaxed enough that the group reads as people with a history, and the relationships between them move in whichever direction you take them, without anyone announcing the shift. [*]Dread built out of very little. Muted hand-painted backdrops, an unusually good synth score and a lot of radio static do the work here. There's nothing to fight and nothing gruesome, yet the island at night gets genuinely unnerving, and the radio tuning turns the investigating into something you do with your hands rather than watch. [*]An inventive New Game+. What carries into a second run isn't items or skills, it's the story itself. Few games make replaying feel like it's worth something on its own terms, and this is one of them. Worth knowing [*]The dialogue system cuts both ways. The same timing that makes conversations feel alive means you'll sometimes talk over a line you wanted to hear, or watch the option you were reaching for expire. It's the cost of conversations that don't wait for you, but expect a few moments of wishing you could take a beat longer. [*]There's a lot of walking. The island is crossed and recrossed at a fairly stately pace, and the map isn't much help. The talking carries most of it, though the stretches between conversations can drag. [*]The back half gets murky. The rules of what's happening on the island stay deliberately vague, which suits the mood but leaves some of the late plot hard to follow. Your choices also shape the ending less dramatically than the constant decision-making implies. Summary Oxenfree is a story about five teenagers on an island where the night goes badly wrong, and it's the talking that makes it. The real-time dialogue system is the reason to play it, the cast are written and performed with an ease that's rare in any medium, and the island earns its atmosphere with a synth score and a radio dial rather than jump scares. The walking drags and the plot gets away from itself near the end, but neither costs it much. A short, smart, unusually well-spoken night out. Worth taking the ferry.