Игрок 7697·Рекомендует·21 ч в игре

Debo decirles ,este juego es perfecto! perfecto todo! Hasta el ultimo de los detalles mas pequeño! Igual que ella! https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3802280183 https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3799321083 NOTA FINAL 10! gracias por leer vuelvas pronto!

Игрок 4291·Рекомендует·14 ч в игре

Я архи-далеко от MARVEL и прочих героев разных вселенных, но решил дать и себе, и проекту шанс - как оказалось, очень не зря. Сюжетная линия на высоте, диалоги героев не умолкают ни минуты, местами даже весело и смешно слушать Ракету — моего фаворита, особенно если найти на него деловой костюм. В целом сюжетная линия не показалась скучной ни разу, каждый раз что-то новенькое. Славно, что разработчики дали возможность наряжать свою «фантастическую» пятёрку как угодно - от этого появлялось ещё больше желания искать новые костюмы. Отдельно хочется отметить, как хорошо здесь раскрыта именно команда. Это не история про одного непобедимого героя, который в одиночку спасает галактику, а постоянное приключение пятерых очень разных персонажей. Они спорят, подкалывают друг друга, вспоминают прошлое, иногда раздражают, но в итоге начинаешь воспринимать их как настоящую семью - немного безумную, шумную и постоянно влипающую в неприятности. Больше всего понравилось, что игра не пытается быть серьёзной каждую секунду. Здесь хватает драматичных моментов, но они не выглядят натянутыми, после очередной перестрелки или важного выбора легко можно услышать какую-нибудь нелепую фразу от Дракса, завоз от Ракеты или очередную попытку Квилла всё разрулить своим особым «лидерским» методом. Музыка из старых хитов тоже отлично ложится на происходящее и делает некоторые сцены по-настоящему запоминающимися. Геймплей довольно простой, но для такой истории это скорее плюс! Управляешь в основном Звёздным Лордом, а остальным Стражам отдаёшь команды в бою. Со временем начинаешь комбинировать способности команды, и сражения становятся заметно бодрее. Конечно, иногда хотелось бы чуть больше разнообразия в противниках и активностях, но скучать игра всё равно не давала: сюжет постоянно ведёт дальше. Ставлю 9/10

Игрок 2815·Рекомендует·101 ч в игре

I genuinely did not want this game to end. ⭐⭐⭐⭐⭐ Marvel's Guardians of the Galaxy completely blew me away. I went into it expecting a fun Marvel game to pass some time, and somehow ended up completely attached to the story, the characters, the world, and this version of the Guardians. The character writing is phenomenal. The constant conversations and banter make the Guardians actually feel like a dysfunctional little family rather than characters who only exist when the story needs them. I found myself stopping to listen to conversations because I didn't want to miss anything. Rocket, Groot, Gamora, Drax, and Peter all have so much personality, and watching their relationships develop throughout the story was one of my favourite parts of the entire game. And the gameplay was SO much fun. You're not just running from fight to fight. You're exploring, solving puzzles, finding hidden paths, hunting for outfits and collectibles, using the different Guardians' abilities, and constantly discovering little things tucked away in the environments. It made me want to look behind absolutely everything because I was convinced there was going to be a secret somewhere. 😂 The combat also gets better and better as you unlock abilities and learn how to command the whole team. By the end, you don't feel like you're controlling one character—you feel like you're actually leading the Guardians. The environments are gorgeous, the soundtrack is fantastic, the humour genuinely made me laugh, and underneath all of that is a surprisingly emotional story with some incredibly heartfelt moments. There were times I was laughing at these characters and times I was completely invested in what they were going through. As someone who already loves Marvel, this game gave me exactly what I wanted while also being so much better than I expected. It reminded me why I love these characters and this universe in the first place. My biggest complaint is genuinely that IT ENDS. 😭 I kept thinking, "Surely there's more." I didn't want to leave the Milano. I didn't want the conversations to stop. I didn't want to say goodbye to these characters. Very few games make me feel that way when the credits roll. If you like Marvel, story-driven games, exploration, puzzles, collectibles, great characters, ridiculous humour, and games that actually make you care about the people you're travelling with, play this game. An absolute gem. I wish I could erase my memory of it just so I could experience it for the first time again. 10/10. Would absolutely flark my way across the galaxy again. 🚀

Игрок 4114·Рекомендует·49 ч в игре

jogo muito bom e divertido, os diálogos são bem engraçados e com a dublagem fica melhor ainda

Игрок 2283·Рекомендует·48 ч в игре

Światy Marvela są opanowane przez wszelkiej maści superbohaterów. Całe? Nie, jest jeszcze mała osada Galów... Znaczy: jest jeszcze całkiem spora rzesza postaci, które do etosu tradycyjnego bohatera nie przystają. Mowa o Złowieszczej Szóstce, Bractwie Złych Mutantów czy Thunderbolts pod rządami Normana Osborna. Są też postacie które trudno zaklasyfikować. Gdy pojawią się Avengers, to ludzie wiwatują, gdy pojawi się Thanos z jego wyznawcami, to uciekają. I tu na pstrokato wchodzą Strażnicy Galaktyki i nie wiadomo jak się zachować. Bo niby aspirują do miana bohaterów, ale coś podświadomie każe nam trzymać dłoń na broni i oko na naszym dobytku - tak na wszelki wypadek. Strażnicy Galaktyki - samozwańczy obrońcy za rozsądną cenę. Zbiór jedynych w swoim rodzaju oryginałów w całej galaktyce. Mamy wesołkowatego cwanego pół-Ziemianina Star Lorda, Najgroźniejszą Kobietę Galaktyki Gamorę, zabójcę Thanosa Draxa, duet Rocket i Groot. Pozornie nie łączy ich nic, a bezustanne wzajemne docinki i kłótnie brzmią jakby wszystko czekało aby się posypać i rozejść w swoje strony. Mamy tu zarówno brak zaufania jak i różnice w metodach postępowania. A jednak ta grupa sponiewieranych życiem istot trzyma się razem. Zazwyczaj. Nam przyjdzie wcielić się w lidera (choć to może mocne słowo) Petera Quilla zwanego też Star Lordem i dzielić z nim trudy uzyskania odpowiedniego autorytetu oraz utrzymania drużyny razem - preferowanie bez ofiar śmiertelnych w niej. W chwilach pozornego spokoju wysłuchujemy co ma do powiedzenia ekipa razem jak i na osobności. Kwitujemy to wtedy zgodnie z własnym osądem czy sumieniem. Bo najemnik może nadal mieć sumienie, choć dość labilne w tym przypadku, z przewidzianym marginesem błędu na przypadkową kradzież czy dewastację mienia. Elokwencja może się też przydać i poza kajutami statku powietrznego Milano, bo negocjacje i inne interakcje z napotkanymi rozumnymi istotami też należą do Petera. Talenty retoryczne możemy też wykorzystać w walce, w stylu lat 80-tych. Walka jest częsta, bo w sumie tego wymaga branża i heroiczne zapędy. Star Lord potrafi strzelać swoimi blasterami, uderzać nimi jak kastetami, ale również podlatywać w górę na odrzutowych butach czy korzystać z nich do uników. Dobrze wyprowadzony unik w ostatnim momencie spowalnia upływ czasu, co daje na kilka sekund pewną przewagę. A tymczasem reszta drużyny działa autonomicznie i walczy podług własnych talentów i preferencji. Czy tylko? Otóż nie. Jako przywódca możemy im nakazać użyć elementu otoczenia do czynienia spustoszenia w szeregach wrogów. Dodatkowo możemy wydawać po napełnieniu wskaźnika odpowiedni rozkaz użycia określonej umiejętności w walce - przy założeniu, że wcześniej rozwinęliśmy tę umiejętność za zdobyte doświadczenie. A skoro o tym mowa, to trafia go do nas więcej, gdy walczymy w zróżnicowany sposób czyli naprzemiennie używamy zdolności drużyny czy robimy akcje łączone - bo jest takie zagranie w repertuarze. Mamy też widowiskowe wykończenia na oszołomionym przeciwniku. A gdyby tego było mamy, to jest także zwołanie ekipy na zbiórkę połączoną z gadką motywującą. Jak pójdzie dobrze, to wszystkim odnawiają się umiejętności, jak źle - tylko Peterowi. Dobieramy więc słowa z rozsądkiem, przy lekkiej presji czasu. Brzmi to może mocno skomplikowanie, ale w praktyce jest banalnie proste i same walki stają się dzięki temu widowiskowe - bywa że aż do granic czytelności, tego co się właśnie w tym chaosie wybuchów i wiązek pocisków dzieje. Nie czyni to potyczek wbrew pozorom mocno trudnymi i z większością można sobie poradzić. Same postacie z czasem mogą nabyć umiejętności użycia kolejnych talentów w walce, a postęp fabularny każdej z nich odblokowuje tę najpotężniejszą ostateczną. Peter może też z pomocą Rocketa ulepszać swój pancerz i skaner. Potrzebuje tylko znaleźć uniwersalne surowce, ale w grze jest ich więcej niż potrzeba. Innego rodzaju ekwipunku użytkowego w grze nie uraczymy, za to jest sporo przedmiotów wyjątkowych, które mogą być wstępem do rozmowy na ich temat z poszczególnymi postaciami w drużynie. Mamy też obecne zagadki środowiskowe, ale są dość mało skomplikowane. W ich rozwiązaniu wykorzystujemy atuty osób z drużyny albo moc odpowiednich elementów blasterów Star Lorda, bywa że połączone w sekwencji używanie wymienionych. Zazwyczaj jak nie możemy gdzieś dotrzeć z pomocą "podwójnego skoku' na odrzutowych butach należy się rozejrzeć skanerem i poczytać - rozwiązania pojawiają się w głowie same, a wręcz narzucają głosami z drużyny. Tu można by zakończyć recenzję i napisać, że to solidna średnia gra. Tyle że została jeszcze fabuła. Jest ona na poziomie ogólnym dość sztampowa, ale ma też całkiem niezłe emocjonalnie momenty związane z przeszłością głównego protagonisty, jak i towarzyszy broni. Bo widzicie, każda postać w drużynie ma do przepracowania solidną traumę, która dogoni ją z przeszłości. Wydarzenia i główny konflikt w grze jakby czyhały właśnie na to. Pokonanie duchów własnej przeszłości niejako katarktycznie wyzwoli i uczyni silniejszym każdą postać w drużynie. W trakcie przygody podejmować będziemy też pozornie mało istotne decyzje rzutujące w dalszej perspektywie na nasze i nie tylko losy. Mimo tej złudnej wolności wyboru gra oferuje jeden możliwy finał. Jednym z atutów gry jest świetna muzyka ze szlagierów amerykańskiej sceny muzycznej lat 80-tych. Ba, można nawet rickrollować przeciwników, gdy Quill odpala muzykę z walkmana po udanej pogadance motywacyjnej. Walkman to takie coś, odtwarzające muzykę z kaset magnetycznych. Kasety natomiast... Wygooglujcie sobie, młodzieży! Wybór epoki utworów jest zupełnie nieprzypadkowy, bo właśnie wtedy Peter opuścił niedobrowolnie Ziemię. Ścieżka dźwiękowa jest więc mieszanką zarówno hard rocka jak i bardziej dźwięków do pląsów na parkiecie czy słuchania w trakcie wzdychania do idoli na plakatach. Mamy więc tu zarówno cięższe brzmienia, jak i wykonane przez pierwsze boysbandy. Dość eklektycznie wyszło, ale daje dodatkowej lekkości klimatu w grze. Osiągnięcia są względnie proste, acz niektóre mogą wymagać powtórzenia konkretnych rozdziałów czy może nawet kilku: jak zapomnimy spłacić pewien dług. Czyli do ich zrobienia wystarczy jedno przejście gry i może kawałek. Pamiętajmy, że gra ma zapis automatyczny, więc sensownie jest zaczynać kolejny rozdział na innym slocie - jeżeli na komplet osiągnięć mamy chrapkę. Gra ma kilka wad. Jedną z nich są długie ekrany wczytywania. Jako drugą podałbym może banalność samych walk - opcjonalnie, bo są osoby, co unikają wyzwań. Słowami podsumowania: bardzo solidny wysokobudżetowy i niedoceniony średniak. Solidna dawka autentycznych i poruszających scen podbija jej wartość. Wzajemne przytyki ekipy czy całkiem poważne różnice zdań tworzą ciekawy melanż rozbawienia kontrastujący z ponurą powagą przeszłości każdego ze Strażników. Otrzymaliśmy całkiem udane kilkadziesiąt godzin rozgrywki, acz jednorazowe podejście nasyci nas zupełnie i raczej małe są szanse na ponowne spotkanie z tym tytułem w przyszłości. Czekam na potencjalną kontynuację, choć przesłanek fabularnych ku temu nie ma. ZALETY: - Ciekawa walka z systemem komend - Dyskusje pomiędzy załogą Milano - Humor - ... acz gra ma też poważne emocjonalne momenty - Ścieżka dźwiękowa będąca wehikułem czasu WADY: - Długie ekrany wczytywania - Ktoś może uznać walki za proste - Liniowa fabuła Osoby, które grałyby w tę grę: - Lis Reynard - Tuco Ramirez - Jack Sparrow Osoby, które nie grałyby w tę grę: - Wilk Isengrim - James Warren "Jim" Jones - Hector Barbossa Więcej moich recenzji na wartym obserwowania kuratorze Recenzje na 100%... osiągnięć. Publikacja recenzji także na Świecie Recenzji.

Игрок 1405·Рекомендует·17 ч в игре

It's a great game. The story and characters carried the whole experience! The writing is genuinely funny at times, and the way the Guardians constantly bicker, joke, and talk about completely random stuff makes them feel so alive. It pulled me in fast; you actually end up caring about this dysfunctional space family. There's also no shortage of big, jaw dropping Marvel moments, and it's cool seeing some characters we know from the movies shown in a completely different light . A refreshing take that keeps things from feeling like a rehash. Visually it's gorgeous too... vibrant, colorful worlds paired with a banger soundtrack that hits at just the right moments. Between the humor, the banter, and the vibe, it just feels immersive from start to finish. Only real downside: the combat gets a bit repetitive after a while. It's fun early on, but it doesn't evolve as much as the story does although it is kinda fun to try different combos with each character as there are quite a lot of options of abilities. Overall, if you're in it for the characters and story (which, let's be honest, is the whole point of a Guardians game), it's absolutely worth playing!

Игрок 3556·Рекомендует·22 ч в игре

One of the best games I have ever played. This game has heart and is genuinely one of those games that make you feel sad and lonely once it ends. Just like the Deus Ex franchise, Eidos Montreal have struck gold with this game, and just as how good game devs are rewarded, they no longer exist. RIP Eidos Montreal, you deserved better. Don't even think twice before buying this game. I have played it once and enjoyed every second of it. I don't have the strength to go through it again though, maybe sometime in the future.

Игрок 1179·Рекомендует·34 ч в игре

Я, конечно, не мастер в литературном повествовании, но очень хочется поделиться своим мнением об этой игре. Скажу сразу, что я однозначно рекомендую эту игру всем, но надо понимать, что игра далеко не идеальная. + Приятная графика. Звёзд с неба не хватает, но и глаз не режет + Смешные диалоги. Да и вообще в игре большое количество юмора + Приятное взаимодействие между членами команды + Большое количество фан-сервиса. Однако, стоит отметить, что если Вы не являетесь фанатом/любителем вселенной MARVEL, Вам всё равно игра может понравиться + Игра работает достаточно плавно. Также, пусть, это будет и мелочь, но возможность поставить игру на паузу абсолютно в любой момент, очень помогала (привет, KCD) - Техническое состояние игры. В игре есть огромное количество мест, где можно залезть в текстуры. Порой при игре я погибал, цепляясь за текстуры - Общая затянутость игры. В игре 16 глав, но главе к 12 начинаешь подуставать от игры. Также, ближе к концу игры становится слишком много сражений, которые тормозят общий темп игры. Ну и в игре огромное количество подзагрузок локаций, которые скрыты за тем, что Вы идёте через узкий проход какой-нибудь - Некоторая геймплейная однообразность. Разработчики правда пытались исправить этот минус. По ходу игры Вы будете получать новые способности своего основного оружия, а также открывать новые способности своим компаньонам, однако не хватает геймплейных новшеств. Если подытожить, то игра справилась с самым главным, она подарила эмоции. И речь идёт о положительных эмоциях. Поэтому я советую эту игру всем для ознакомления. В наше время хороших синглплеерных проектов не так уж и много. Я бы поставил игре 7-7.5. Это достаточно крепкая игра со своими шероховатостями, но сюжетный нарратив всё перевешивает